اصول كافى « 1 » از عبد الأعلى ، مولا آل سام ، نقل كرده كه گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : كسىكه به ديگرى ستم كند ، خداوند ظالمى را بر او يا فرزند و يا نوه‌اش مسلّط گرداند ؛ زيرا خداى تعالى مىفرمايد : وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعافاً خافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَ لْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيداً « 2 » ؛ و بايد بندگان از مكافات عمل خود بترسند ، كسانىكه مىترسند كودكان ناتوان از آنها باقى ماند و زيردست مردم شوند پس بايد از خدا بترسند و سخن به اصلاح و درستى گويند . و نيز از آن حضرت عليه السّلام نقل كرده كه فرمود : خداوند بر يكى از پيامبران ، كه در مملكت پادشاه ستم‌گرى مىزيست ، وحى نمود كه نزد پادشاه برو و به او بگو : من به تو مكنت و قدرت ندادم تا خون مردم را بريزى و اموالشان را بگيرى ، بلكه تا نواى ستم‌ديدگان را از من بازدارى ( به فرياد آنان برسى ) و البته كه من داد آن مظلومان را از ظالمان خواهم ستاند ، هرچند كافر باشند . « 3 » القصاص هناك شديد ؛ قصاص درمورد آن سخت مىباشد . كافى از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نقل كرده كه فرمود : هركس از قصاص بترسد بر مردم ستم نمىكند . « 4 » ليس هو جرحا بالمدى ؛ كه نه از نوع زخم زدن با كارد است . در صحاح آورده : مديه - به ضم ميم - يعنى كارد ، و گاهى هم به كسر ميم تلفظ مىشود . و جمع آن مديات و مدى . و لا ضربا بالسّياط ؛ و نه زدن با تازيانه . در صحاح گويد : سوط ، يعنى تازيانه ، و جمع آن أسواط و سياط . مكافات عمل در وزراء جهشيارى آمده : يزيد بن عبد الملك حكم ولايت عراق را به

--> ( 1 ) . همان ، ص 26 . ( 2 ) . نساء ( 4 ) آيهء 9 . ( 3 ) . ج 4 ، ص 27 . ( 4 ) . ص 30 ، ح 23 .